1
2
‘ในเมื่อเป็นข่าวลือ ทำไมต้องรีบร้อนเชื่อ และในเมื่อเป็นความลับ แล้วพวกเจ้าล่วงรู้ได้อย่างไร’
- ปรมาจารย์ลัทธิมาร, เล่ม 4, หน้า 227-228.
#ในคลังพิงค์
3
“หลานจ้านคนดี เมื่อกี้ข้าแค่หยอกเจ้าเล่นเท่านั้น หากเจ้าจะทำอาหารให้ข้ากินจริง ต่อให้เจ้าทำก้นหม้อไหม้ทะลุจนเหลือแค่เตา ข้าก็กล้ากินหม้อให้เจ้าดู”
- ปรมาจารย์ลัทธิมาร, เล่มพิเศษ, หน้า 135.
#ในคลังพิงค์
ฮือ ถึงคนเราจะหลงผ. แต่ก็ควรมีขอบเขต 555555555555555555555555555555
4
ในยามที่คนอื่นประจบประแจงเขาด้วยความหวาดกลัว หลานวั่งจีกลับต่อว่าเขาซึ่ง ๆ หน้า และในยามที่ทุกคนทอดทิ้งและเคียดแค้นชิงชังเขา หลานวั่งจีกลับยืนเคียงข้างเขา
- ปรมาจารย์ลัทธิมาร, เล่ม 2, หน้า 362.
#ในคลังพิงค์